—💔 Babalar Günü, Kaybetme Korkusu ve Bir Mucize:Babama Dair Satırlar —🌿 Kalbin Öpüldüğü Yer : Merhaba, belki beni tanımıyorsun ama seni anlıyorum.Bu satırları yazarken bir seramik tabak kuruyor, kahvem yavaş yavaş soğuyor. Belki dışarıda bir çocuk ağlıyor. Ama içimde büyüyen bu hissi susturmak istemedim. Bu bloğu yazmaya karar verdiğimde tek dileğim vardı: Zaman kaybettirmeyen, aksine insana dokunan bir şeyler olsun. Uzun zamandır yazmıyorum. Birikmişlik de bastı içimde. Dedim ki:> “Belki kimse okumaz… Ama sen yine de yaz be kızım. Kendin için yaz.” Yazmak bana her zaman şifa oldu. Belki bir gün, bu satırlar kalbinin aynı yerinden öpülmüş ya da kanatılmış birine de şifa olur.Ve biz, birbirimize iyi geliriz. —🌿 Bir Mucizenin İçinden Geçmek : Kısa bir süre önce, çok sevdiğim babamı kaybetme korkusuyla yüzleştim. Freni boşalmış bir kamyonla yaptığı kazadan mucize eseri kurtuldu. Kaburgasında çatlak vardı, omzu çıkmıştı. Birinin bana “Babanın omzu çıktı” demesine bu kadar sevineceğimi hiç düşünmezdim. Ama evet, sadece omzu çıkmıştı. Ve bu… Benim için hayatımın en güzel mucizesiydi. —🌿 Hıçkırıklar Arasında Uyanan Gerçek Kısa bir süre önce yaşadığım şehirde herkesin sevip saydığı bir beyefendi vefat etti. Biricik kızı, babasını toprağa emanet etti. Haftalar geçmesine rağmen ben hâlâ ağlıyordum. Bugün kızının Babalar Günü için yazdığı yazıyı okudum. Ve hıçkırıklarım evde yankılandı. Annem geldi.“Yetmedi mi artık?” dedi. “Senin baban ölmedi sonuçta…” O an beynimde bir şeyler koptu. Ben neden ağlıyordum? Çünkü…> Ben o kazada babamı kaybetmiş olsaydım ben de aynı böyle olacaktım. Ben, haftalardır babamı kaybetme korkusundan ağlıyordum. Hazırlıksız yakalanmıştım o korkuya. Ve o korkunun içime ektiği sızıya. Böyle bir şeye insan nasıl hazırlıklı olabilirdi ki zaten? —🌿 Beş Yılımı Verir Miydim? Kendi zihnimde kaybolduğumda, kendime şu soruyu sorduğumu farkettim:> “Bir güç bana dese ki; ya baban ölecek ya da ömründen 5 yıl vereceksin… Ne yapardın?” Daha soruyu bitiremeden cevabı çoktan vermiştim: Verirdim. Hem de hiç düşünmeden, hiç sorgulamadan. Çünkü ben bir kız çocuğuyum. Babası her şeyi olan. Ve babasının her şeyi olan. —🌿 Sessiz Bir Sevgi:Babamla Biz Benim babam hiçbir veli toplantıma katılmadı. Ama her sınavda okul bahçesinde beni bekledi. Benimle hiç alışverişe gelmedi. Ama aldığım kıyafetlerin içinde bana hep prensesmişim gibi hissettirdi. Biz hiç “arkadaş gibi” şakalaşmadık. Ama birlikte çok güldük. Beni yönetme çabası içinde değildi hiçbir zaman. Eleştirmedi. Sadece destek oldu. Hep destek. Tam destek. Ve hep öyle olacak, biliyorum. —🌿 Kalbinin Buruk Yerinden Öpüyorum Babasını erken yitirmiş,Ya da babası varken babasız büyümüş herkesi,Kalbinin o en buruk yerinden öpüyorum. Biliyorum… Öylesi daha çok can yakar. Ama insanı daha da güçlü yapar. Umarım, doğru bir babayla büyüyemediyseniz bile, Kendi çocuğunuz için en doğru babayı seçmişsinizdir. —📩 Söz Sende Sen de babana dair bir şeyler söylemek ister misin? Yorumlarda kendi hikâyeni paylaş. Kim bilir, belki bir başkasına iyi gelirsin. 🫶🏼 Kalpten kalbe bir yazı bıraktım buraya. Okuduğun için teşekkür ederim.